W trakcie badań archeologicznych prowadzonych w latach 1997–2016 na grodzisku ludności kultury łużyckiej w Mirakowie-Grodnie natrafiono na fragmenty glinianego modelu ludzkiej postaci. Jeden z nich to fragment kończyny górnej z wymodelowanym silnie umięśnionym ramieniem zdobionym na zewnętrznej powierzchni serią drobnych nacięć, które można interpretować jako skaryfikację lub tatuaż bądź ślad zszycia przylegającej do ciała tkaniny ubioru. Drugi fragment to zachowana stopa z realistycznie wyobrażonymi palcami. W obu fragmentach zachowały się otwory, w których oryginalnie znajdował się drewniany szkielet glinianej figurki. Rekonstrukcja figurki została oparta na dowodach tekstylnych i ikonograficznych oraz plastyce antropomorficznej z wczesnej epoki żelaza w Europie.
Wizualizacja figurki z Mirakowa-Grodna to pierwsze tak realistycznie wyobrażenie ludzkiej postaci łączonej z ludnością kultury łużyckiej z obszaru dzisiejszej Polski. Osiedle jest datowane na początek epoki żelaza (800–600 BC), czyli okres kiedy w różnych częściach Starego Kontynentu wyraźnie wzrosła popularność scen narracyjnych (na naczyniach metalowych i ceramicznych) z wyobrażeniami ludzkich postaci, ale także antropomorficznych figur.
Rekonstrukcja cyfrowa figurki jest efektem realizacji projektu "Grodzisko kultury łużyckiej w Mirakowie-Grodnie na ziemi chełmińskiej" dofinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego dofinansowanie w ramach konkursu "Ochrona zabytków archeologicznych". Kierownikiem projektu jest dr hab. Jacek Gackowski, prof. UMK z Katedry Prahistorii Instytutu Archeologii UMK w Toruniu.
Link do animacji z rekonstrukcją figurki z Mirakowa-Grodna: https://www.facebook.com/reel/1429920595144323
foto © M. Osiadacz | Bevel.Studio